Goedemorgen allemaal,

Op de kop af, ben ik nu 12 uur op Nederlandse bodem, om toch gelijk maar weer achter mijn laptop te kruipen om, hoe plichtsgetrouw ik natuurlijk ben, aan mijn ‘Wiekent Leen?’ te beginnen. Op dit moment staat een klein kacheltje onder mijn bureau volle toeren te draaien om wat extra warmte richting mijn voeten aan te stralen. Het is niet niks om binnen een etmaal van 35 graden plus naar een stevige min 2 graden te verkassen. Na twee stevige reisdagen om van het schitterende Koh Chang weer voet aan de grond te zetten in Brielle, gaan we nog ff twee dagen ‘acclimatiseren’ zoals dat zo mooi heet. Eigenlijk komt het erop neer, dat we aanstalten maken om weer in het keurslijf van de dagelijkse beslommeringen te komen. Letterlijk betekent ‘in het keurslijf zitten’ ook gewoon, zich beperkt voelen in zijn vrijheid…….

Nou is vrijheid een relatief begrip. Mijn beperkte vrijheid is nog steeds lichtjaren beter dan de vrijheid van veel Noord-Koreanen, om alles weer even in het perspectief te zien. En eigenlijk heb ik het natuurlijk vooral over mijn ‘mentale vrijheid’. Het niets moeten en hoeven, en de dag laten komen zoals hij komt. Gaan we vandaag lekker rustig zitten en een boekie lezen?? Of pakken we toch een toertje vandaag over het eiland en gaan we wat bezienswaardigheden bekijken?? De hele vakantie staat in het teken van het KMJ-principe. Voor de lezers die nu met opgetrokken wenkbrauwen zitten: ‘KMJ’ staat voor ‘Kijk-Maar-Joh’. En dat is nou precies wat zo bevrijdend werkt. Ik moet eerlijk toegeven, mijn laatste vakantie was in September 2023, dus na 16 maanden was het stresslevel dermate gestegen, dat ik ’s ochtends wakker werd van pijn in de kaken van het knarsetanden in mijn slaap. Ik ken ondertussen mijn lichaam zo goed, dat ik weet dat er dan wat moet gebeuren. Deze vakantie kwam precies op het goede moment en heeft me goed gedaan, zodat ik er weer fris tegenaan kan.

Dat is een mooi ‘bruggetje’ om de ‘normale Wiekent Leen’ weer op te pakken en de ‘vakantie Wiekent Leen’ achter me te laten. En wat is er dan allemaal gebeurd in het centrum van het universum, Brielle, en de wereld eromheen?? Vluchtig heb ik wat nieuws opgeslurpt de afgelopen 12 uur. Een Brielse kapster die bij een ‘zieke’ werkneemster een vuurwerkbom laat ontploffen??? Het voorval was vorig jaar Oktober maar de rechtzaak diende deze week. Een maat van mij maakt altijd de grap: ‘Zo kappertje geweest?? Heeft ze het geknipt met een strijker??’

Door dat laatste woord, kunnen jullie de leeftijd wel raden van deze vriend, maar hij was kennelijk al op de hoogte van de praktijken gebezigd door kapsalons tegenwoordig. Ik ben wel eens een paar keer te laat geweest bij mijn eigen Brielse kapster, waar ik overigens zeer, zeer, zeer, zeer tevreden over ben……, maar ik moet er niet aan denken dat ik volgende keer word ontvangen met een Cobra 8, omdat ik een keer mijn afspraak vergeten ben, terwijl ze roept ‘Kapper er nou een keer mee om te laat te komen!’. Er heeft altijd al een crimineel tintje gezeten aan die kapsalons. Heel vroeger had ik een kapper die dealde ook in drugs, Bob Lijn. Goed, deze Brielse kapster is dus uiteindelijk op het ‘matje’ geroepen…..

Als je dan toch van je werknemer af wil, zou ik de suggestie volgen die op het bordje op een vuilcontainer werd geplaatst: ‘Geen afval ingooien, alleen bewoners’. Het blijkt de winnaar te zijn van de taalvoutje verkiezing 2024. Ik heb de top 10 net even bekeken, maar er zitten hilarische tussen. Ik zal de link naar de top 10 in een reactie toevoegen aan deze Wiekent. Ikzelf vind nummer 3 echt de meest hilarische: ‘Drentse darter zonder benen, doet mee aan de Dutch Open Darts. Als ik één leg win, mag ik blij zijn!’

Gelukkig had deze man z’n handen nog, niet onbelangrijk bij het darten. Dat kan de Canadese toeriste niet meer zeggen nadat ze door een haai was aangevallen in Caraibische wateren. De haai viel de vrouw aan in ondiep water en beet beide handen van de vrouw af. Verschrikkelijk natuurlijk voor de vrouw, maar ik zit toch te wachten op één of andere manier op een taalvoutje voor de lijst van 2025. Zoiets als: ‘Canadese vrouw zonder handen, komt net tekort in brei-finale. Ik kan er geen vinger op leggen, waar het aan lag!’

Voor de eerste Wiekent Leen terug in het keurslijf vind ik dit acceptabel. Ik ga zo eerst een hele warme douche nemen, om dan na 3,5 week mijn moedertje te begroeten met een verse tompouce. Dat kan er nog wel even bij, naast alle vakantiekilo’s. Die zal ik maandag aan gaan pakken door ook weer aan het 5-daagse keurslijf van Crossfit ‘The Box’ deel te nemen. Burpees, Frontsquads, Snatches, Situps, Pushups, Deadlifts, Jerks komen in de plaats voor Chang, Pad Thai, Fried Rice, Tom Kha Kai……we gaan van Thailand naar Taailand…..gatveredamme!!

Tot volgende week, tot de volgende Wiekent!

Groeten Leen