Goedemorgen allemaal,

Na anderhalve week in het noorden van Thailand te hebben rondgereisd staat er vandaag weer een transferdag op het programma. Vanaf Chiang Mai vliegen we naar Bangkok om daarna nog een reis van ongeveer 5 uur in de taxi af te leggen richting Trat. Daar vandaan zullen we morgen dan richting de drie eilanden Ko(h) Chang, Mak en jawel Kut vertrekken. De Wiekent heeft deze weken meer weg van een reisverslag, maar dat moeten jullie me maar niet kwalijk nemen, het wereldnieuws uit Brielle e/o ontgaat me een beetje.

Na het bezoek aan de rooftopbar in Bangkok, wat inderdaad letterlijk en figuurlijk een hoogtepuntje was, hebben we een bezoek gebracht aan Kanchanaburi bekend van de Bridge over de River Kwai. Het bezoek aan de brug vond ik indrukwekkend, vooral de wandeling eroverheen en het verhaal dat erbij hoorde en werd weergegeven in het nabijgelegen museum. De brug, opgebouwd kapotgeschoten en weer hersteld, heeft wat parallellen met de Julianabrug aan het Maarland. Alleen hier worden de schades niet hersteld. Blijkbaar is het onderhoudspotje van de gemeente zo geplunderd dat zelfs de post ‘onvoorzien’ niet meer te gebruiken is.

Het iconische werk uit de Tweede Wereldoorlog over de rivier Kwai maakt ook wat los bij onze oud-marinier in de groep. Sinds het bezoek heeft iedereen in onze groep ineens een roepnaam gekregen. Als hij mij nodig heeft start hij steevast het gesprek met Lima-Echo-Echo-November, om daarna het gesprek af te sluiten met Over of Sluit! Bij de mariniers was hij ooit sergeant-majoor en hij is duidelijk gewend om bevelen te geven. Dat schuurt nog wel eens met een ander groepslid die op z’n werk ‘De kleine Hitler’ wordt genoemd. Het compromis wordt meestal weer gesloten als ze samen lekker in bed lepeltje-lepeltje tegen elkaar aankruipen.

De afgelopen vier dagen hebben we in het noordelijk gelegen Chiang Mai vertoefd. Daar hebben we een druk programma afgewerkt, dat over het algemeen begint met ochtendgymnastiek in de vorm van Tai Chi. Onze sergeant-majoor heeft een alternatief programma en worstelt vaak met de WC-bril tussen toilet en wastafel, om na een verhit gevecht triomfantelijk zijn combat-skills te vieren. Het programma spitste zich daarna toe op ‘een-dagje-mee-met-de-olifanten’!

Groepsgewijs hebben we de olifanten uit een opvang gevoerd, gewassen en de kringloop afgemaakt door hun poep op te ruimen en er papier van te maken. Vooral dat laatste was natuurlijk hilarisch. Het maken van Poopoopaper, begon met het snijden en koken van uitwerpselen, om ze daarna te kleuren en uiteindelijk op een zeef met water tot een papier te transformeren. ‘Het kneden van olifantendrollen’ kan in ieder geval van onze bucketlist af .

Het avondprogramma is vergelijkbaar met dat van Bangkok, echter is er één groot verschil. Wordt er in Bangkok toch vooral gepooled met de gastvrouwen, in Chiang Mai wordt het ouderwetse Vier-op-een-rij om een drankje gespeeld. De samenvatting van die avond kan ik het beste omschrijven als platzak, geen geld meer voor de Tuk Tuk terug, en helemaal niks meer op een rij hebben……miste alleen nog een tattoo in mijn gezicht en een tijger in de badkamer. Ik heb het altijd al een Kilo-Uniform-Tango spel gevonden….

Toch had deze avond beter afgelopen als er net als gisterenavond een ‘drooglegging’ was afgekondigd. Omdat er vandaag verkiezingen zijn mocht er geen alcohol geschonken of verkocht worden. De echte reden hiervoor is ons nog steeds niet helemaal duidelijk. Wij vermoeden dat de ‘Thai’ geacht wordt nuchter hun stem uit te brengen, aangezien de verkiezingsuitslag in sommige landen wel onder invloed lijkt te zijn geweest van benevelde kiezers. Groene partijen maken daardoor voorlopig nog geen kans en moet er ook de komende jaren gerekend worden op ‘smog’ in Bangkok en Chiang Mai.

Onze wethouder uit de gemeente VaZ zou hier het beste een afkickprogramma kunnen afwerken om van z’n windmolenfetisj af te komen, al is het alleen maar om te zien hoe ongelofelijk scheef het akkoord van Parijs in z’n uitvoering is. Zonnepanelen en windmolens??? De mensen hier moeten toch een Pad Thai lachen als ze onze verhalen horen…..! Zeker toen we daarbij ook gelijk ‘the Netherlands’ aan moesten wijzen op de wereldbol., werden we niet serieus meer genomen…

Wat wel een hele serieuze tocht inmiddels is geworden, is de taxirit naar Trat. De chauffeur heeft ons verzekerd dat de reis geen 4,5 maar 7 uur gaat duren. Zwarte dieselwolken stijgen op achter onze bus, waardoor het zicht op een toch al smoggie rondweg van Bangkok, nihil is! Om de tijd te doden, doen we een rondje raadsels. Ik hoor net de vraag naast me: ‘Heeft een Aziatische vlieg ook spleetogen??’ Peinzend kijkt iedereen voor zich uit, genietend van een smoothie al zuigend op een ‘groen rietje’ gemaakt van olifantenpoeppapier…..wij doen echt alles voor de gewenste CO2 reductie….wat een Golf-Romeo-Alpha-Papa, Over en Sluit!

Fijne weekend allemaal, tot de volgende Wiekent

Grt.

Lima-Echo-Echo-November