Goedemorgen allemaal,

Op de ‘Dag van de Onverbeterlijken’ maar ook op de dag van de dieren maak ik me weer op voor een ‘kijkje in mijn brein’ wat zich qua leestijd de komende 5 minuten zal plaatsvinden. Het is een stormachtige zaterdagochtend en haar naam is Amy. Ze doet haar best om mijn wilde grijze haren te teasen, maar dan zal ik toch eerst mijn slaapkamerraam open moeten doen. Nee, deze Amy komt misschien wel ‘warm en nat’ aan, maar ze blijft met d’r tengels van mijn huis en mijn haren….

Haren die na afgelopen weekend en week een stukje grijzer lijken te zijn geworden. Ze hebben lijkt het wel een soort van 58-jaar-toeslag gekregen. Met de zilver shampoo die ik van een vriendin heb gehad, begin ik wat weg te krijgen van Willy Alberti, die de volksnaam ‘De Zilvervos’ meekreeg. Mede doordat mijn dochter recent tegen me zei: ‘je bent zo grijs’ en ‘je wordt al een echte ouwe heer’ en lachte daar hartstochtelijk bij. Dat laatste woord heb ik vervangen want ze zei eigenlijk iets anders, maar terwijl we beiden lachten, moest ik denken aan het nummer ‘De glimlach van een kind’, dat in de tekst gevolgd wordt door de zin: ‘doet je beseffen dat je leeft……!’

En dat besef is er nog steeds, alhoewel de wereld om ons heen erg veel moeite doet om er een puinhoop van te maken. Want zelfs de ons zo bekende staatswiet uit Hellevoetsluis is al niet veilig meer. Daar hebben gewapende dieven in een vrachtwagen, kilo’s wiet meegepikt. De beveiliging is minimaal, één beveiliger voor een bedrijf met oppervlakte van vijf hectare. En die zat natuurlijk net in de kantine een bammetje ei te eten toen de boefjes met hun knipperende richtingaanwijzer de poort uit stoven. Staatswiet, dames en heren. Legaliseren tot op de komma, maar beveiligen alsof het een doosje Celebration-chocolaatjes bij de Kruidvat betreft. We moeten er niet gek van opkijken dat er zakjes staatswiet in omloop komen met de Nederlandse vlag erop……en de slogan: ‘Oranje Oogst’ – patriottisch én legaal.

En juist die Nederlandse vlag mag niet meer naar de stadions komen, dat vindt tenminste de voetbalclub Cambuur, omdat zij het sinds het gebruik ervan, de tragische dood van de 17-jarige Lisa, dat het als een ‘politiek’ statement wordt gebruikt. En dat is volgens de Friese club ongewenst, omdat zij naar eigen zeggen een afspiegeling van de maatschappij wil zijn waarbij de deuren voor iedereen openstaan. ‘Hierbij onthouden we ons als club van elke politieke kleur en voorkeur en we roepen onze achterban op om hetzelfde te doen’. En ze hebben het zelf niet door, maar juist ‘de deuren voor iedereen openzetten’ is de essentie van het probleem rond de dood van Lisa. Maar goed, wie durft dat nog hardop te zeggen?

En waar staat die Nederlandse vlag eigenlijk voor? Het is niet gewoon een lap stof met kleurtjes, maar zit juist vol symboliek en functies. De kleuren staan voor kernwaarden. Rood: Moed en Doorzettingsvermogen. Wit: Vrede en Eerlijkheid. Blauw: Trouw, Rechtvaardigheid en Standvastigheid. De functies zijn: Herkenning, Identiteit, Ceremonieel, Signaalfunctie en Propaganda & Trots. Samengevat: een vlag is in essentie een symbool van collectieve identiteit en communicatie. Het vertelt “wij horen bij elkaar” en “dit zijn onze waarden”

En daar schort het erg aan, wij Nederlanders zijn niet trots meer op ons vaderland, zoals ik al eerder zei: het is een puinhoop. Dus wat is nou eigenlijk het signaal wat wordt afgegeven door het gebruik van de Nederlandse Vlag? Nou, dat we hem alleen nog optrommelen bij een EK, op Koningsdag of omdat hij toevallig in de bonus bij de Action lag. Rood, wit en blauw? In de praktijk meer grauw, grauw en nóg meer grauw….

En dáármee zijn we weer terug bij de Dag van de Onverbeterlijken. Want dat zijn we, stuk voor stuk. Onverbeterlijk in mopperen, in doorschuiven, in ‘ach, het valt toch allemaal wel mee.’ Trots zijn we nergens meer op — behalve misschien op onze eigen puinhoop.

En dat, beste lezers, is nog het meest Nederlandse van allemaal: met een vlaggetje in de drek staan, en er samen een borrel op drinken.

p.s. Geef de huisdieren allemaal wat extra’s dan doe ik dat voor het beest in mij ook…

Tot volgende week, tot de volgende Wiekent!

Groeten Leen.