Goedemorgen allemaal,

Uiteindelijk moet ik mijn critcasters wel een beetje gelijk geven, want op 21 Juni dit jaar, schreef ik mijn laatste Wiekent op zaterdag. Daarom ben ik gisteren op tijd naar bed gegaan en heb vanochtend het wekkertje weer eens gezet om dan toch lekker op zaterdag, met een bakkie pleur en een eierkoek, me achter mijn laptop te nestelen. Een blik door mijn kantoorraam leert me dat het met het weer vandaag en de rest van de week wel goed komt, en dus staat niets in de weg om er een mooi(e) Wiekent van te maken.

Gisteren was al een speciale dag. Het was gisteren de sterfdag van mijn vriend Ton, die ons alweer vier jaar geleden verliet. Traditioneel komen wij dan bij elkaar om het glas te heffen en herdenken de man die ik ongeveer een jaar of twaalf van dichtbij heb mee mogen maken. Voor mij was de zes jaar oudere Ton, een mentor, een maat en konden wij tot diep in de nacht, discussiëren over alles wat er in het leven voorbij kwam. Vooral politiek en de belangrijkste bijzaak in het leven, voetbal, werden uitgevoerig geanalyseerd en bekritiseerd. En Ton was de man van ‘feitenkennis’, alhoewel hij wel vaak achter z’n laptop zat als er verrassende, maar ook nutteloze feitjes werden gedeeld.

Hij wist bijvoorbeeld dat er een kwal bestaat die biologisch onsterfelijk is, de ‘Turritopsis Dohrnii’. Als hij gewond of oud wordt, kan hij zijn cellen terugzetten naar een jeugdig stadium en zo zijn levenscyclus opnieuw beginnen. Technisch gezien kan hij dus voor eeuwig blijven leven… tenzij hij wordt opgegeten……! Ik weet nog dat we ons toen nog afvroegen, of die techniek ooit door de mens zou kunnen worden overgenomen. We kwamen tot de conclusie dat wij dat niet meer mee gingen maken. Die woorden werden helaas een paar weken later bevestigd, op 8 Augustus 2021, één van de zwarte dagen in mijn dagboek……ik troost me met de gedachte dat mijn Pa en Ton, nu daarboven hun nutteloze feitjes uitwisselen, want mijn vader hield daar ook van……

Daar zit Ton dan ook waarschijnlijk te luisteren naar JJ Grey & Mofro, een Amerikaanse bluesrock band, één van z’n muzikale ontdekkingen. Hij attendeerde ons op deze band en in 2013 hebben we hem voor het eerst live zien optreden op Bospop. Daarna hebben we hem in 2015 weer gezien, in ’t Paard in Den Haag. En iedereen genoot ervan. Afgelopen dinsdag 5 Augustus, zijn we met een groep liefhebbers naar 013 Popodium in Tilburg gereden om JJ Grey nog een keer met z’n band te zien vlammen, precies vier jaar nadat Ton werd getroffen door een hersenbloeding……de dag dat zijn ziel z’n lichaam verliet. Tijdens het nummer ‘This River’, kreeg ik de rillingen en leek het wel alsof Ton tegen ons zong:

‘Where did my soul go?’

‘Where did my spirit hide?’

‘Why don’t they rescue me?’

‘From the pain of the mind’

Voor mijn altijd zelfverklaarde nuchterheid, was dit net ff teveel ‘toeval’ zal ik maar zeggen. In de zaal kon je een speld horen vallen, wat tegenwoordig tijdens live optredens een zeldzaamheid is. Tot gisterenavond heb ik het gevoel gehad dat we heel even in contact hebben gestaan met Ton, en bij die gedachte zie ik dan ook z’n trotse gezicht tijdens het moment dat hij weer eens één van z’n muzikale ontdekkingen zoals JJ Grey had gedaan, en je met vragende ogen aankeek, en zei: ‘Dit ga jij ook mooi vinden!!’……Ik kon dan niet ontkennen, want hij wist precies wat ik mooi vond…..maar andersom was dat vaak ook het geval. Ik denk dat hij deze ouderwetse Zaterdag-Wiekent-Leen ook best mooi zal vinden, en als je hem leest….’Ik mis je vriend’.

Tot volgende week, tot de volgende Wiekent!

Groeten Leen.