Wiekent Leen? (nr. 19, jaargang 5)

Goedemiddag allemaal,

In dit drukke pinksterweekend, met prachtige zonnige dagen, kon ik toch een momentje vinden om achter het toetsenbord te kruipen. Ik zeg met nadruk een momentje, want eigenlijk moeten we met dit weer buiten zijn, op of aan het water bij voorkeur. Daarom ga ik deze Wiekent Leen, kort maken anders dan anders. Het ‘lelijke eendje’ onder de columns…..

Precies wat Citroën ook beloofd te gaan doen, de ‘Lelijke Eend’ weer terugbrengen op de markt Alleen het wordt wel een elektrische 2CV, maar dat vind ik wel OK voor deze tijd. De Citroën 2CV is het automobiele bewijs dat Frankrijk ooit collectief dacht: ‘Wat als we een paraplu, een grasmaaiermotor en een picknickstoel kruisen, maar het dan geniaal maken?’ Dit rijdende protest tegen aerodynamica was bedoeld om vier boeren, een zak aardappelen en een mand eieren over een omgeploegd weiland te sleuren zonder omelet te produceren. Hij helt in bochten alsof hij actief bezwaar maakt tegen de wet van Newton, schakelt als een dronken accordeon en accelereert met de urgentie van een ambtenaar op maandagochtend….

Maar juist daarom was de Eend iconisch: in een tijd waarin auto’s je stoel masseren, je appjes lezen en waarschijnlijk binnenkort je belastingaangifte doen, is de 2CV nog gewoon een stuk blik met karakter, lawaai en een onverklaarbare hoeveelheid charme. De 2CV was ook de ideale strandauto, je kon er van alles in meenemen. Hoe vaak ik niet een 2CV met een opgeblazen luchtbed gestoken uit het dak heb zien rijden, was niet bij te houden. Het is natuurlijk nu de grote vraag, hoeveel van deze raiteiten en ongemakken komen terug in de SciFi versie van de toekomst….

Wat ook een concert van piepen en kraken is ons stroomnet. Ons stroomnet is verworden tot een rijdende lelijke eend: veel charme, nul trekkracht en bij de minste extra belasting staan we op de figuurlijke vluchtstrook met een gevarendriehoek. Jarenlang gooiden we er zonder nadenken warmtepompen, laadpalen, zonnepanelen en datacenters bij, alsof dat fragiele Franse blik moeiteloos nog een koelkast op het dak kon dragen. Nu blijkt: de boel sputtert. Dus komt de oplossing zoals altijd uit Den Haag en de bestuurskamers: niet minder verbruik, maar duurdere stroom als u het verkeerd gebruikt. Zelfs elektriciteit krijgt spitsheffing.

En de ironie? Juist de lelijke eend zelf krijgt nu een stekker. Het icoon van mechanische eenvoud wordt een extra belasting voor hetzelfde overvolle net. We hebben dus een stroomnet dat klinkt als een oude eend, terwijl de nieuwe eend straks zelf aan het piepende infuus hangt. En dat terwijl de zonnepanelen nu overuren draaien. Met dit prachtige Pinksterweer wordt er aardig wat teruggeleverd aan het net, en dat blijkt tegenwoordig ook aardig wat te kosten. Vooruitgang is prachtig, zolang iemand anders de rekening betaalt…

Daarom heb ik besloten gewoon de fiets te pakken, en richting het water te fietsen. Geen elektrische fiets maar ouderwets zelf de energie opwekken. Gewoon 1CV (Un Cheval). En dat op Tweede Pinksterdag de dag van de eerste Christelijk ‘elektrische’ Opwekking…….

Tot volgende week, tot de volgende Wiekent!

Groeten,

Leen