Goedemiddag allemaal,

Het is dan toch een keer gebeurd na 3,5 jaar, geen ‘Wiekent Leen’ in het weekend. Mijn ongeschonden status, met mijn 100% score, is om trieste redenen uit de boeken. Triest omdat mijn oom, de broer van mijn moeder, op 89 jarige leeftijd is overleden. Het was mijn favoriete oom, waar ik mijn hele leven al goed contact mee had. Mooi zijn de herinneringen aan de vakantie’s die ik samen met mijn nicht en tante mocht vieren op hun boot op de Kralingse Plassen. Maar ook de avonden dat ik in hun toenmalige woning in de Herman Costerstraat, in de Afrikaanderwijk, als 7 jarig jongetje achter de bank lag te slapen als mijn vader en mijn oom samen hele avonden zaten te bomen, zittend op de zijkant van een geel kratje Heineken. Mijn oom was een rasechte havenarbeider, hij werkte als lasser op de scheepswerven van Verolme, die het hart overduidelijk op de tong had. ‘Niet lullen maar poetsen’ had hij bijna getatoeëerd staan op z’n ziel.

In z’n jonge jaren was hij voor de duivel niet bang, en was hij zelfs een tijd lid van een ‘gang’ die de naam ‘De Mambo’s’ droeg. Zij verdedigden hun ‘wijk’ rond de Wolphaertsbocht, Doklaan, Karel de Stouteplein en z’n geboortestraat Pompstraat met verve tegen een andere gang ‘De Kito’s’ genaamd. In die tijd werden zaken met de vuist opgelost, er was zelfs nog respect voor de tegenstander. Mijn oom had echter een superklein hart, en was eigenlijk een hele lieve man. Ik zal zijn ‘ongezouten mening’ en oprechte discussies op verjaardagen en tijdens onze wederzijdse bezoeken missen, ik zal hem missen……moge hij zacht rusten….

Voor mijn moeder is het ook een groot gemis. Dit was haar ‘grote broer’ waar ze haar hele leven op kon terugvallen en bouwen. In haar turbulente jeugd, heeft ze zelfs drie jaar bij haar broer en schoonzus gewoond, zelfs toen onze nicht geboren werd. Daarom was de band tussen hen ook zo erg sterk. Het wrange toeval wil, dat mijn moeder vandaag haar 84ste verjaardag ‘viert’. Alhoewel ze dat laatste woord nu systematisch negeert. Deze dag is daarom voor ons erg dubbel, en ik had dit weekend absoluut niet de behoefte om flauwe woordgrappen te maken en het nieuws op de hak te nemen. Soms moet je gewoon ff zwijgen, dat is dan toch het beste, uit respect, maar ook omdat het gewoon zo voelt….

Tot volgende week, tot de volgende Wiekent!

Groeten Leen.