Goedemorgen allemaal,

Met een uitdagend weekje achter de rug met het daar aan gekoppelde ‘herstel’, is het tijd om maar weer eens een paar ‘normale’ weken af te gaan werken. Na het Gerlos-kuchje is daar nog een Kalknacht-hoestje achteraan gekomen. Ik had het de afgelopen jaren niet zo op Kalknacht, door het zogenaamde ‘sardientjes-in-een-blikje-gevoel’, en het daaraan gekoppelde kan-jij-bij-de-bar-komen? of het kom-ik-nog-op-tijd-bij-de-toiletten paniek momenten. Deze keer was het, mede doordat het een doordeweekse avond was, naar mijn idee beter te doen, en kende de gezelligheid geen tijd. Daarachteraan kwam dan nog een prachtige 1-April-dag wat dan in het totaal weer zorgde voor een echte 2-April-bestaat-niet woensdag, het leek wel alsof ik van los zand aan elkaar hing. Kortom, de komende weken ga ik maar eens wat vaker aan de spinazie-smoothies, om mijn ‘tempel’ even wat rust te gunnen……..

De rust die Verstappen net niet nam, want die rijd net, in mijn ogen, de mooiste pole-position die hij ooit heeft gepakt. Wat een fantastische ronde reed hij, met volgens eigen zeggen, een ‘hondenhok’. Mooi om zo deze prachtige zaterdag te beginnen. Want laten we eerlijk zijn, tegenwoordig moet je blij zijn met zulke lichtpuntjes, in deze wereld van ellende. Want we moeten het heel de week doen met een Trump die aan de hele wereld wil laten zien dat hij de grootste piemel heeft. Of we worden bestookt met nieuws over onze minister van immigratie die weigert te tekenen voor een lintje voor vrijwilligers van het COA.

De uitdrukking ‘Eenheid van Kabinetsbeleid’ heb ik deze week heel veel gehoord, maar ik had de afgelopen maanden niet echt het idee dat er überhaupt eenheid was. Het weigeren van een lintje voor een paar vrijwilligers van het COA, vind ik storend maar ik had graag gehad dat er twee jaar geleden een minister had ingegrepen bij ‘de onruststoker bij een kinderfeest’, Kick Out Zwarte Piet oprichter en opruier, Esajas. Goed, die werd opgespeld door Femke Halsema, waarvan we weten dat ze betreurt dat ze zelf niet van origine een ‘kleurtje’ heeft. Dus het weigeren had waarschijnlijk nooit gebeurd. Het weigeren van een lintje, zou toch binnen de invloedsfeer van een minister moeten liggen, alleen in dit geval heeft minister Faber een verkeerd voorbeeld gesteld.

Een boek waar naar mijn idee wel genoeg goede voorbeelden staan is het Guiness Book of Records, die zoals jullie al weten, tot mijn favorieten behoort. Ik blijf in mijn zoektocht naar nieuws vaak ook hangen bij ‘records’, en zo ook deze week heb ik er weer een paar gevonden. De eerste was de vrouw die al 15 jaar de langste tong ter wereld bezit. Met 9,75 cm is haar tong qua lengte niet te evenaren. Zij heeft sinds haar elfde levensjaar zichzelf ook allerlei trucjes aangeleerd, die ze met haar tong kan uitvoeren. Ze kan bijvoorbeeld Jenga beter spelen met haar tong dan met haar handen, en ook plastic bekertjes flippen doet ze met haar tong in een oogwenk. Het puntje van haar neus raken of haar onderkin doet ze dagelijks, dat is voor haar niet bijzonder meer. De volgende uitdaging is net als een olifant, een pelpinda aan te pakken met haar tong om hem dan ‘te kraken’ en de pinda’s van hun jasje te ontdoen. Ze blijkt ook nog eens een lepel volledig met haar tong te kunnen omkrullen, en toen ik dat las liet ik mijn gedachten de vrije loop, helaas voor jullie hou ik ze deze keer voor mezelf……

Het leuke is dat deze gigantische tong, met daarboven een jonge Mick Jagger, is terug te zien op het na 15 jaar teruggekeerde zandsculpturen festival op het Scheveningse strand. Dit weekend kunnen vele kunstwerken weer worden bekeken, en zijn erg uiteenlopend. Tot juni zullen ze te zien zijn op het strand, in weer en wind, want daar blijken ze tegen te kunnen. Ik zit er zelf nu aan te denken om het stadion van Sparta Rotterdam daar ter plekke na te gaan bouwen en mezelf als een sculptuur erin te zetten, zodat ik kan werken aan mijn herstel in een echt ZandKasteel……!

Tot volgende week, tot de volgende Wiekent!

Groeten Leen