Goedemorgen allemaal,

Vandaag staat de Pastor Maldonado onder de Wiekent’s op het programma, het is alweer nummer 13 van 2026. Zelf heb ik geen last van ‘triskaidekafobie’, maar ik ken aardig wat mensen die zo bijgelovig zijn dat ze inderdaad veel angst hebben voor het getal dertien. Taylor Swift daarentegen, geboren op de dertiende van December, omarmt het getal 13 zelfs en schrijft het getal vaak tijdens haar optredens op haar hand. Ook in Italië is 13 een geluksgetal, om maar aan te geven dat het ‘ongeluk’ zich vaak in je hoofd afspeelt en statistisch gezien totaal geen afwijkend patroon vertoond ten opzichte van de andere dagen van de maand. Religie, geschiedenis en cultuur zijn eigenlijk de basisoorzaak van het bijgeloof. Bij het Het Laatste Avondmaal zaten 13 mensen aan tafel , de 13e was Judas Iskariot, de verrader van Jezus. Dit maakte ‘13 aan tafel’ een slecht voorteken in veel culturen.

Op vrijdag 13 oktober 1307 liet de Franse koning Filips IV van Frankrijk de Tempeliers arresteren. Velen werden gemarteld en geëxecuteerd, dit versterkte het idee dat vrijdag + 13 = ongeluk. Het getal 12 wordt gezien als ‘compleet’: 12 maanden, 12 apostelen, 12 sterrenbeelden. 13 breekt dat perfecte systeem, en voelt daardoor ‘chaotisch’ of onheilspellend. Sommige hotels hebben geen dertiende verdieping en er zijn vliegtuigen zonder rij dertien. Grappig is, dat Rotterdam en Utrecht géén tramlijn dertien hebben maar Amsterdam en Den Haag wel!! Goed, het educatieve gedeelte voor de subsidies zit er weer op, we kunnen nu overgaan tot het nieuws van Week 13.

We kunnen concluderen dat er op dit moment in Nederland en in de wereld heel veel gevoel van ongeluk is. Er woeden op dit moment ± 120–130 conflicten, ± 20–30 echte oorlogen ± 5–10 grote oorlogen in het nieuws. De energie- en brandstofprijzen schieten door het dak, en over een maand zal er al schaarste heersen. De boodschappen worden duurder en duurder en we kunnen nu nog maar twee keer per jaar op vakantie in plaats van drie. Kommer en kwel heerst in ons hoofd. En dan gaat de tijd vannacht ook nog eens een uur vooruit, dus een uur minder slap. Wie heeft dat trouwens verzonnen dat dat in het weekend moet? Waarom niet gewoon op maandagmiddag van 14.00 à 15.00h??? Dat zou toch ff lekker zijn?? Wetenschappers zijn toch al niet blij met de zomertijd, het zou equivalent staan aan twee weken elke dag fastfood eten, zoveel slechte invloed heeft het op ons lichaam.

Je kan dan net zo goed de gehaktballen van Dries Roelvink eten, die overigens erg populair zijn en waar er al 11 miljoen in drie jaar van zijn verkocht. De Jumbo vaart er wel bij en worden beloond voor het ‘oppikken’ van de wekelijkse Instagram post van Dries, als hij z’n Ballen in de pan weer presenteert. Het heeft me op een idee gebracht, en na wat gedachtenspinsels uitgewisseld te hebben vorige week in Gerlos met de eigenaar van onze plaatselijke Jumbo, komt er binnenkort op de markt ‘Het buikspek van Leen’. Ik zal binnenkort een Reel opnemen om mijn buikspek-geheim op Instagram openbaar te maken, en ik ben er bijna zeker van dat het een ‘schuddend’ succes gaat worden. Met de recettes die ik daarvoor krijg wil ik graag een weekje vakantie vieren op Antarctica.

Want voor zo’n slordige 95000 euro zit je een weekje op het koudste continent ter wereld. Champagne , kaviaar, niks is te gek. Gehuisvest in speciale verwarmde futuristische huisjes is er aan niets tekort. Het bezoeken van de spelonken van de ‘Blauwe Rivier’, de Keizerpinquins en abseilen langs de ijsrotsen zorgt voor een onvergetelijke ervaring. De reisorganisatie White Desert doet dit alles CO2 neutraal, men neemt alles mee naar de spot, maar laat ook niets achter, zelfs de drollen worden weer meegenomen met het vliegtuig. Alleen de urine wordt wel achtergelaten in een stukje verder gelegen ijsspelonk. Die wordt later weer gebruikt als Calipo voor de volgende gasten….

En Zoland we nog dit sort reisjes kunnen doen, moeten we ophouden met dat panische gedoe rondom dat getal 13, alsof het een soort kosmische sabotageactie is. Als er al iets voorspelbaar is aan deze wereld, dan is het dat we onszelf structureel gek laten maken door dingen waar geen touw aan vast te knopen is, om vervolgens gerustgesteld te worden door een bord eten en een goed verhaal. En kijk eens naar deze Wiekent Leen: geleerd wat feitjes voor de subsidie, gelachen om Dries z’n ballen, een culinaire doorbraak met mijn buikspek én een potentiële Calipo-businesscase op Antarctica. Als dát geen voortekenen van voorspoed zijn, weet ik het ook niet meer. Dus noteer het maar alvast in je bijgelovige agenda: deze dertiende Wiekent Leen brengt geen ongeluk, die brengt dit weekend gewoon keihard geluk, die begint zo met een tompouce met m’n moeder…..

Tot volgende week, tot de volgende Wiekent!

Groeten,

Leen