Goedemorgen allemaal,

Wederom kijk ik op dit moment naar een strakblauwe lucht, en kan me daarom moeilijk concentreren. Dat had ik vroeger tijdens mijn schooltijd ook al. Ver wegdromen en alles even aan je voorbij laten gaan, resulterend in één keer blijven zitten in de derde klas HAVO. Als ik de klassefoto terugzie van dat jaar, stond ik daar als blue ventje met een spencertje aan tussen de stoere jongens en meiden uit Rozenburg die ‘blijven zitten’ tot hun doel hadden uitgeroepen. Sommige jongens kwamen al bijna met de auto, terwijl ik er nog echt haar op moest krijgen. Ze waren ook allemaal gemiddeld drie jaar ouder, en op die leeftijd lijken dat wel lichtjaren.

Bijna net zolang als de twee Amerikaanse astronauten die ‘gestrand’ zijn in de ruimte. Je moet er toch niet aan denken dat je een gepland dienstreisje hebt van acht dagen en dat dat uitloopt naar negen maanden! En dat allemaal omdat je SpaceX Boeing motorproblemen ondervindt. En dan moet je met zeven collega’s, niet per definitie je vrienden, in een ruimte verblijven van honderd meter lang en tachtig meter breed. Met een snelheid van 7,66 km per seconde vlieg je dan in een baan om de aarde. Elke dag bij het ontbijt weer diezelfde koppen, en als je gaat slapen nog steeds. De ironie is, je bent in een onmeetbare ruimte, maar een beetje ruimte voor jezelf is een utopie. Even AL-Leen zijn, lijkt ver te zoeken dan, wat ook weer zeer tegenstrijdig klinkt. Ik weet wel, ik zou dagen naar buiten staren….om even AL-Leen met mijn gedachten te zijn.

Het laatste nieuws is dat er gisteren een raket met zes astronauten is gelanceerd richting ISS, om de twee korte-termijn-astronauten te verlossen van hun uitdetijdgelopen taak. Dan kunnen ze eindelijk weer ff gewoon hun dagelijkse dingetjes doen op de aardbodem. Zoals bijvoorbeeld naar de kapper en/of barber gaan. Maar goed dat de 18-jarige Lalit Padidar niet aan boord van het ISS was. Hij heeft namelijk volgens het Guiness Book of Records, het meest behaarde gezicht ter wereld. Je moet er toch niet aan denken dat hij negen maanden aan boord had moeten blijven, zijn haar had waarschijnlijk als klimop weelderig door het ISS getierd. Toch had hij daar wel op z’n plaats geweest, in de ruimte, een man met een heel behaard gezicht, het had zo een nieuwe episode van de Star Wars reeks kunnen zijn, met Lalit in de huid en haar van de nieuwe Chewbacca…..

Hij kan zich in ieder geval opgeven voor een bemande reis naar Mars in 2029, want die heeft Elon Musk met z’n bedrijf SpaceX dan gepland staan. Als Lalit nog een sponsor nodig heeft, dan lijkt me Gilette daar het meest aangewezen voor is, het is namelijk nog altijd ‘The best a man can get’!

Dat je daar diep voor in de buidel moet tasten is een gegeven, maar dat het sinds 2015 exorbitant omhoog is gegaan is helemaal schokkend. Een prijsvergelijk tussen de boodschappen van nu en die van 2015 leert ons dat we een gemiddelde prijstijging hebben van 209%. Waar dat aan ligt? Een structureel probleem in Nederland. Alles wordt duurder door regels, stikstoftoeslagen en meer van dat geneuzel.

Ik las net een artikel van de vertrekkende CEO van Boskalis, die na 25 dienstjaren bij het bedrijf, nu met pensioen gaat. In z’n afscheidsspeech voorzag hij geen plek meer voor Boskalis in Nederland in de toekomst. Die sombere boodschap is het gevolg van een sluipend maatschappelijk proces: ‘Boskalis had tien jaar geleden nog de positieve associatie met VOC, het sentiment van stoere, koppige Hollanders die wereldzeeën bevoeren. Dat mag je nu niet meer in de mond nemen’, klinkt er uit z’n betoog. Het ‘gepamper’ in Nederland zorgt voor een generatie, die het knallen van de zweep niet meer kent, en vooral ontzien moet worden. Maar we moeten ze ook achter laten in een ‘gezonde wereld’ en lopen daar zelfs voor de fanfare uit, met allerlei regels die bedrijven in nederland wereldwijd uit de markt prijzen. Dus gaan ze maar weg……wie volgt ASML, Shell, Lyondell, Exxon, Gunvor of….?

En zeker in de Rotterdamse haven, waar vroeger het motto was, ‘Niet lullen, maar poetsen…!’, verandert die mentaliteit steeds vaker. Ik heb net zelf weer een stop-weekje achter de rug, en dan is het motto eigenlijk hetzelfde: keihard werken, lange dagen maken, en vooral niet zeiken……! Als het voorbij is en alles ‘draait weer’, dan is er weer tijd om adem te halen…! En dat ga ik zeker doen. Morgenochtend vlieg ik naar Innsbruck, om daarna door te reizen naar Gerlos, voor een weekje ‘ontspanning’ met een paar vrienden. Het is dan de laatste dag van week 11. Er is een boek geschreven door ski-fanaat Florien van Basten, dat gaat in essentie over skieen in week 11, en het motto is dan: ‘Week 5 ga je met je wijf, week 11 ga je met jezelf….of mischien nog beter vrijgezelf. Ik denk dat er deze aankomende week van staren door het raam weinig terecht komt…….!

Tot volgende week, tot de volgende Wiekent!

Groeten Leen